25/3/2007 - ŞİMDİ BAŞKA BİR VAR...

Biri vardı...

Bir kokunun ardından gidip kendinde duyamadığını başkalarında arayan

Biri vardı...

Bir soru işaretine cevap bulmak için hayatının dümenini bu yola kıran

Biri vardı...

Bir diğerinde olupta, kendinde olmayanın ne olduğunu sorgulayan

Biri vardı...

Kendini tanımak uğruna diğerlerini irdeleyen

Biri vardı...

Çocukca bir rüyayı gerçek yapmak için yaşayan...

Biri vardı...

Seçmek yerine, seçilmeyi bekleyen

Şimdi biri var...

Kurbanın da, prensesin de var olmadığını anlayan

Biri var...

Anahtarında kilidin de kendi olduğunu kavrayan

Biri var...

Zümrüdü anka'nın kendi olduğunu anlayan...

Sevgi ve ışıkla

Ayna

10/3/2007 - BİR GÜN DAHA BİTTİ

Bu gün farkuındalık adına; bir şey anlamaktan çok, bir şey yaşadım aslında...

O da şu oldu: Bir defa sevmeye başlamasın insan....
Ne kadar çok şey buluyor sevinç için....

Kızarmış ekmeğe sürerken eriyen o ince bir parçacık tereyağın üstüne serpiştirdiğiniz bir tutam tuz. Ve yanında sıcak bir bardak çay..

Yada kırmızı pabuçları ayağında, saçları iri ponponlarla tuturulmuş iki yandan örgülü, gözleri henüz uykulu, okul servisi bekleyen komşunun  pembe yanaklı kızına bakmak...

Bilet gişesinde İ.E.T.T. otobüsüne bilet almaya gelen ihtiyar amcanın, Anamur’a iki bilet sigara içilmeyen kısımdan olsun deyişi...

Uyuz bir kedi yada bir sokak köpeği...

Yada aslında o an için hangisi önünüze çkıarsa...

Hepsi hayata gülümseyerek bakmak için sebep oluyor,bunlar yeterli geliyor...

Bazen de her şeye rağmen, silinmek isteyebiliyorsunuz yeryüzünden ve hatta hiç yokmuşsunuz gibi geliveriyor...

Bir şeylelerin eksik olduğunu düşünüyor ve hala bunu gidermek için aradığınızı kendinizden başka bir yerlerde bulmak yanılgısına saplanmışsanız; bundan kurtulana kadar bir sürü kurbağ öpmeye zorunlu, hatta mahkumsunuz...

Not:İ şin en komik kısmı(daha doğrsu traji komik yanı) da şu: En başından üstelik istisnasız , her birinin kurbağ olduğunu ve sizin  de bir prenses olmadığınızı pek ala da bilerek...

Sevgi ve ışıkla

Ayna