18/7/2006 - BİZ MASUMİYETİ TERK ETTİK...

Biz eğriyi sevdik,

Kolayımıza geldi,

Ayen beyan hataya,  “bu da benim doğrum” dedik…

Zordan kaçtık,

Yalanlara, yanaştık

Üstüne pembe, beyaz giysiler biçtik

Bir çırpıda giydirdik

Biz menfaati, şerefe tercih ettik...

Kulak tıkadık vicdana

Duymaz olduk sesini

“Her şey var oluşu için ” dedik,

Mübah sayıp, işgali

Yok varsayıpta, başkalarını,

Hak görüp, ihlal ettik  tüm sınırları…

Zorba olduk, direttik

“Benim tercihimdir” deyip, israr ettik

Ne zaman ki, masumiyeti terk ettik

Gün o gündür ki, insanlıkta, bizi terk etti

Böylelikle, güçlü olduk,

Böylelikle, mühim olduk

Biz sandık ki, böylelikle adam olduk...

F.Ş

19.07.06

17/6/2006 - *SÖYLESENE...

Söylesene;

Şimdi özlem dolu bir bakışınla, terk edilirken oluşan tüm o kraterleri doldurur mu?

O kraterlere dolacak  yeni aşk damlalarıyla, bir daha sevgi okyanusları oluşturulur mu?

Ya o okyanuslardaki damlalar, benim yüreğimde ki, sızıyı durdurur mu?

Söyle tek bir söz ile bir yürek bu denli harap olur mu?

O tek sözcü, yankı olupta yürekte tekrar, tekrar bir kadını, böylesini vurur mu?

İş işten geçtikten sonra, sarılan yaralarda, söylesene gerçekten kanama durur mu?

Yaşananlar bu denli önemsiz, bu kadar sıradan bulunur mu?

"Hepsi neydi ki.." deyip geçerken bir kalemde, böylesine umarsız ve bu denli rahat olunur mu?

Söyle, bir defa değdiyse bedenime gözlerin, bu aşk bende bir lahza da durulur mu?

Fatoş Şenoğlu

17/06/06